Wierszyki
Wiersz wolny jest specyficzną formą sztuki. Nie posiada ani znaków interpunkcyjnych, ani nie ma też rymów. Najważniejsza jest rytmika. Nic nie szkodzi, nie potrzebują. W rzeczywistości nie ważna jest forma ekspresji, kluczowy jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest dokładnie tak samo trudna jak wierszy tradycyjnych. Zależy to od artysty. A wszyscy potrafią w ten sposób przekazać własne myśli i pragnienia. Nam pozostaje jedynie degustować sie ich twórczością, którą tak pieczołowicie właściwie każdy artysta tak pielęgnuje.
Nie wiem ilu autorów uważa się za wybitnych poetów, a ilu tak zwanych twórców za prawdziwych twórców. Jedno jest niezbite. Jesteśmy obdarzeni duszą. Czy w siebie przesadnie wierzymy, czy nawet przeciwnie to wszystko jest nieważne. Istotna jest siła, istotne jest usilne trzymanie się swojego celu w brew wszystkiemu. Będąc w czymś dobrym lub beznadziejnym, przeskoczysz góry jeżeli już nie zaprzestaniesz. Tak aktualnie jest z nami poetami wierszokletami.
Poezja to nasz konik. Niemożliwym jest o niej myśleć jak o zwyczajnym hobby. Tu jedyne co poświęcamy to nasza dusza. Wylewamy duszę na papier, obnażamy się przed wszystkimi z masek dnia zwyczajnego. Jak golaski w centrum ośrodki miejskie musimy wyzbyć się wstydu i lek przed ukazaniem indywidualnej ideologii.
“Cicha rozkosz”
to szuka uczucia
nie chce nigdy ciała niecierpliwa rozkosz
piękno drży nieśmiale
wargi patrzą przed gorącym jak piękno wstydem na kogoś
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply