iiArticle

Insulina, hormon o budowie polipeptydowej - składający się z dwóch łańcuchów peptydowych połączonych mostkami dwusiarczkowymi, produkowany w postaci proinsuliny poprzez komórki beta wysepek Langerhansa w trzustce.
Insulina przyspiesza tempo przenikania glukozy z krwi do niektórych komórek (przede wszystkim do komórek mięśni szkieletowych) i przekształcania jej w glukozo-6-fosforan, co powoduje obniżenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie zapasu glikogenu w wątrobie i mięśniach , a ponadto wzmożenie spalania glukozy.
Przy niedoborze insuliny (cukrzyca) następuje zmiana w metabolizmie węglowodanów, a energia jest pobierana w większym stopniu ze spalania tłuszczów. Stwarza to priorytetowy defekt metaboliczny cukrzycy - naruszona jest równowaga między szybkością gromadzenia się acetylo-koenzymu A, będącego pośrednim towarem rozkładu kwasów tłuszczowych, a szybkością jego spalania w cyklu Krebsa. Acetylo-koenzym A zostaje wtedy zużyty do syntezy trujących ciał ketonowych i cholesterolu.
Insulina łagodzi wszystkie objawy cukrzycowe, działa jednakże tylko przez mini czas i dlatego musi być ciągle podawana. Duże dawki insulinypowodują wstrząs hipoglikemiczny (śpiączka), który stosuje się w leczeniu psychoz maniakalno-depresyjnych i niektórych postaci schizofrenii.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.